Üç dörtten büyük: Galatasaray 2 – Sivasspor 0

Galatasaray, kendi evinde oynadığı maçta ilk yarıda Nonda ve Kewell’ın ayağından bulduğu gollerle rahat bir galibiyet aldı.

Maç Analizi:

1. Rijkaard 3 mücadeleci orta saha oyuncusuyla sahaya çıkarak, Fenerbahçe maçı sonrası adeta günah çıkarttı. Mustafa Sarp, Mehmet Topal ve Barış Özbek, koşan ve pres yapan bir orta sahanın Galatasaray’ın defans gücüne ne kadar büyük katkı yaptığını bu maçta net biçimde gösterdiler. Sivasspor nispeten zayıf bir ekip de olsa, kontratak çabalarının neredeyse tümünü orta sahada durduran Galatasaray savunması, Sivasspor forvetlerine aman vermedi. Galatasaray tam 5 hafta sonra gol yemeden bir maç bitirebildi. Biz de ilk defa kalbimize ağrılar girmeden bir maç seyredebildik! Pres ve mücadele gücündeki yükseliş Galatasaray’ın savunma kabiliyetine o kadar büyük bir katkı yapmış ki, Rijkaard’ın bu maçtan sonra, mücadele güçlerine bel bağlamak zorunda kaldığı Arda ve Elano’nun orta sahadaki hakimiyetlerine, Mustafa Sarp, Mehmet Topal, Barış Özbek, Ayhan Akman ve Tobias Linderoth beşlisinden üçünü kullanarak son vermesinin daha akıllıca olabileceği ihtimali ciddi ciddi değerlendirmelidir. Bu 11′in Fenerbahçe karşısındaki performansını eminim Rijkaard’ın kendisi de merak ediyordur.

2. Galatasaray önceki karşılaşmalarda 4 – 2 – 3 – 1 gibi bir dizilişle oynuyordu. Bu dizilişin bizim gözlemlediğimiz en büyük dezavantajları şunlar:

- Topu ileri taşıma anlamında oyun kurucuya bağımlılık çok yüksek. Arda ya da Elano, iyi marke edildikleri taktirde,topu ileri taşımak için gereken orta sahayı oluşturamıyor Galatasaraylı oyuncular. Bu yüzden ya Ayhan’ın kişisel çabaları ve adam geçme kabiliyetine ya da geri gelen hücum oyuncularının çabukluğuna bakıyor topu ileri taşımak.

- Son 4 oyuncu, 4 – 2 – 3 – 1 dizilişinde oyunu daha geride kabul etme zorunda kalıyorlar defansif problemlerden dolayı. Keita, Arda, Kewell gibi birebir pozisyonlarda çok tehlikeli olan oyuncular topla çok geride buluşunca, kalabalık defans içinde sergilemek istedikleri adam geçme kabiliyetleri, çoğunlukla boşa kullanılıyor.

Sivasspor karşısında çoğu zaman yüksek konsantrasyonlu bir disiplinle oynanan 4 – 3 – 3 sistemi bahsettiğimiz iki problemi de ortadan kaldırıyor. Ancak pozisyon zenginliğini de bir miktar düşürdüğü kesin. Yine de, bize göre bazı yumuşak oyuncuların (başta Elano ve Keita olmak üzere) feda edilerek 4 – 3 – 3 dizilişiyle oynanması Galatasaray’ın hedeflediği üst düzey futbol mentalitesine 4 – 2 – 3 – 1 dizlişinden çok daha yakın.

3. Gökhan Zan maç içinde birçok kez arkası dönük top alabilen orta saha oyuncularına defanstan 10 – 15 metrelik düzgün paslar çıkararak, bu konuda Servet’den daha iyi olduğunu net biçimde gösterdi. Defans oyuncuları, Sivasspor’un nadiren yakaladığı ataklarda ve özellikle ceza sahasına çok kalabalık ataklar yaptıkları duran toplarda konsantrasyonlarını kaybetmeyerek pozisyon vermemeyi becerdiler. Böyle bir oyun sonrası defansın prese karşı dayanabilme gücüne dair bir fikir edinemesek de, orta sahadaki oyuncu değişikliklerinin Galatasaray’ı yeniden bir “takım” haline getirdiği kesin.

4. Galatasaray’da Mustafa Sarp bu maçta adeta “oh be” dedi. Yanında oynayan Ayhan ve Arda/Elano ikililerinin kaptırdığı topların peşinden koşmaktan sürekli dili dışarıda olan oyuncu, yanında Barış ve Mehmet Topal gibi iki mücadeleci oyuncu olduğunda hücuma da pozitif katkı yapabileceğini bu maçta net biçimde gösterdi. En büyük eksiği, pas yaparken çok zaman kaybetmesi. Topu ille de bir çekip çevirmesi, ayağını hazırlaması gerekiyor.

5. Arda, Kewell ve Nonda, Galatasaray’ın ileri uçta pozisyon zenginliği üretebilmesi için yeterli olduklarını bu maçta gösterdiler. Hem top rakipteyken topun arkasına geçtiler, topa bastılar, geri gelip alan daralttılar, hem de top Galatasaray’da iken gereken baskıyı kuracak organizasyonları yaptılar. Açıkçası Galatasaray’ın elindeki hücum gücü yüksek, ancak defansif özellikleri sınırlı oyuncu sayısı haddinden fazla. Ne yazık ki, Arda, Elano, Keita, Kewell, Nonda ve Baros altılısından üçü kenarda oturmak zorunda kalacak gibi görünüyor. Galatasaray’ın en büyük eksiği orta sahada hem hücumu hem de defansı mükemmel oynayan oyunculara sahip olmaması.

Sonuç

- Keita ve Elano’nun yokluğu, Galatasaray’ın alternatif dizilişleri denemesi açısından oldukça faydalı olmuş görünüyor. Galatasaray’ın sezon başından beri en disiplinli ve istikrarlı oyunlarından birini izledik diyebiliriz bu akşam için. Şu andaki Barcelona’nın Rijkaard’ın ektiği tohumlar üzerine kurulduğunu düşünürsek, 4 – 3 – 3 sisteminin ve bu akşam sergilenen disiplinli oyunun Rijkaard için kişisel yeteneklerin önünde olacağını görmek zor bir iş değil. Bu da demektir ki, Galatasaray’da hücum oyuncularının arasındaki forma rekabeti ciddi manada artacak gibi görünüyor.

- Pozisyon zenginliği açısından önceki maçlara nazaran daha kısır bir maç olsa da, Turkcell Süper Lig için fazlasıyla yeterli bir pozisyon adedi yakalandı bu akşam. (Galatasaray’ın girdiği %100 gol pozisyonu sayısı 5) Bu da demektir ki, Rijkaard hücumda etkin olmak adına defanstan gereğinden fazlasını feda ediyordu bu akşama kadar. Sezon başında umud ettiğimiz Arda – Elano – Topal orta sahası ne yazık ki mümkün görünmüyor artık, çünkü ne Arda ne de Elano Xavi ve Initesta’nın sahip olduğu savunma disiplinine haiz değil.

- Bize göre bu kadar defansif bir orta saha dizilişiyle beraber, Hakan Balta’nın yerine Caner’i oynatmak, Barış ve Mustafa Sarp ile beraber maçın adamı diyebileceğimiz Sabri’nin gösterdiği hücum etkinliğini sol kanatta da kullanabilmek anlamına gelecektir.