Fenerbahçe yönetimi ve taraftarı, Galatasaray’ın kendisinden daha kötü imkanlarla kendisinden çok daha büyük başarılara imza atması sonucunda, Galatasaray’ı yenmeyi hastalıklı bir takıntıya dönüştürdü. Bu yüzden yıllardır “konuk” olarak Şükrü Saraçoğlu’na gelen Galatasaraylı taraftar ve oyunculara yapmadıkları çirkefliği bırakmadılar. Öncelikle Aziz Yıldırım, bir klüp başkanı olduğunu unutarak şımarık bir çocuk edasıyla yöneticelere merhaba bile demedi. (üst üste aldıkları galibiyetler sonrası kıskançlık titremeleri biraz azalan Fenerbahçe başkanı artık Galatasaray Başkanı’nın elini sıkabiliyor) Fenerbahçe taraftarı, ağızlarından köpükler saçarak futbolculara bozuk para ve şişe yağdırdılar. Taraftarın üstüne sidik torbaları fırlattılar. Yıllardır Türk futbolunda görülmemiş derecede pislik tavırlar sergileyerek, bu konuda Türk futbolunun öncüleri olduklarını kanıtladılar.

Galatasaray taraftarı, önce bu zavallı kıskançlığa pek aldırış etmedi. Neden Galatasaray’dan bu kadar nefret ettiklerini anlayabiliyorlardı çünkü. Sen git, daha az parayla, daha küçük bir stadla, UEFA Kupası’nı al! Süper Kupa’yı al! Bir de utanmadan daha fazla taraftara sahip ol! Galatasaraylı taraftar ve futbolculara, etmedikleri adiliği bırakmayarak, çoğu zaman da yarattıkları bu çirkef gerginlik ortamı sebebiyle Kadıköy’de galip gelerek, bu ezikliklerinden, bu komplekslerinden kurtulacaklarını sandılar. Ancak olmadı. Bu “ayin” artık Fenerbahçeli taraftarların, her sene yaşamazsa üzüntüden bunalıma gireceği bir Kan Sporu’na dönüştü.

Ancak bir de işin öbür tarafı var. Galatasaray seyircisi, bu kan sporuna ortak olduğunda, Fenerbahçeli yönetim ve taraftarlar, ne kadar büyük bir hata yaptıklarının farkına varacaklar. Körükledikleri nefretin, kendi seviyelerine inmeyen Galatasaray camiasının gözlerini üstlerine çevirmesiyle neye uğradıklarını şaşıracaklar. Yaptıklarının bedelini Fenerbahçeli futbolcular ve taraftarlar, her sene Sami Yen’de ektiklerini biçerek ödeyecekler. Keşke bu ezikliklerini, Galatasaray’ı her türlü çirkeflikle ezmeye çalışarak değil de, daha çok çalışıp başarılı olmaya gayret ederek gidermeye çalışsalardı. Ancak onlar, Fenerbahçe felsefesinin ne olduğunu sergiledikleri rezilliklerle bir kez daha tüm Türkiye’ye gösterdiler.